5-resetow-aditi-nerurkar
Potrafimy ogarnąć pracę, problemy innych ludzi, dzieci, zakupy i jeszcze odpowiedzieć wieczorem na kilka wiadomości. Z zewnątrz wszystko wygląda dobrze, bo przecież dajemy radę. Tylko czy to, że nadal wykonujemy swoje obowiązki, oznacza, że wszystko jest z nami w porządku? Aditi Nerurkar w „5 resetach” przygląda się właśnie temu, co dzieje się z nami, kiedy stres zaczyna być stałym elementem naszego życia.
Autorka jest lekarką zajmującą się stresem i wypaleniem zawodowym. Wyjaśnia, dlaczego samo zaciskanie zębów i próbowanie jeszcze mocniej nie zawsze jest dobrym rozwiązaniem. Jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że wytrzymałość jest zaletą. Im więcej zniesiesz, tym lepszym jesteś pracownikiem, rodzicem, przełożonym. Niemniej gdzieś w tym wszystkim łatwo przeoczyć, ile nas to właściwie kosztuje. Przecież zawsze znajdzie się ktoś, kto ma gorzej, więc na co my w ogóle narzekamy…
Książka przedstawia pięć resetów i piętnaście technik, które mają pomóc w radzeniu sobie ze stresem. Nie chodzi przy tym o całkowite usunięcie go z życia. Nerurkar tłumaczy, że stres jest naturalny i bywa potrzebny, natomiast problemem staje się jego nadmiar. Dlatego sporo uwagi poświęca codziennym rzeczom: odpoczynkowi, granicom korzystania z telefonu, snowi czy temu, jak traktujemy samych siebie.
Ciekawa jest zasada wprowadzania tylko dwóch zmian jednocześnie. Niby niewiele, szczególnie kiedy chcielibyśmy poprawić wszystko. Zacząć ćwiczyć, lepiej jeść, wcześniej chodzić spać, ograniczyć telefon i jeszcze znaleźć czas dla rodziny. Najlepiej od poniedziałku, bo przecież we wtorek już nie wypada zaczynać 😉 Autorka proponuje ograniczyć te zapędy i dać sobie szansę na utrzymanie zmian. Nawet dobre postanowienia mogą stać się kolejnym obciążeniem, jeśli próbujemy wdrożyć je wszystkie naraz.
Warto też przyjrzeć się temu, co nazywamy odpoczynkiem. Kończymy pracę przy komputerze, żeby po chwili sięgnąć po telefon. Niby mamy wolne, ale nadal czytamy, odpowiadamy, sprawdzamy i porównujemy się z innymi. Zmieniliśmy urządzenie, natomiast nasza głowa dalej ma się czym zajmować. To jeden z tych przykładów, przy których łatwo powiedzieć „przecież ja to wiem”. Pytanie tylko, co z tą wiedzą robimy.
Nie chcę tutaj opisywać wszystkich metod, bo zrobienie z tej książki listy piętnastu punktów odebrałoby sporo sensu samej lekturze. Ważne jest również zrozumienie, dlaczego tak trudno nam odpuścić, nawet kiedy widzimy, że dotychczasowy sposób działania przestaje nam służyć.
Jeżeli ciągle odkładasz odpoczynek, bo najpierw trzeba skończyć projekt, zamknąć miesiąc albo rozwiązać problemy wszystkich dookoła, warto sięgnąć po tę książkę. Zawsze będzie coś jeszcze do zrobienia. Dobrze byłoby, żeby w tym wszystkim zostało trochę miejsca również dla Ciebie.